3 สิ่งดีๆ ในอาทิตย์ที่ผ่านมา
-
18 ต.ค. 2552สุพัตรา ศรีปัจฉิมผู้สื่อข่าว สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย- "น้ำใจคนใต้" ด้วยอาชีพที่เป็นทั้งนักข่าวและนักเขียนในเวลาเดียวกัน ต้องไปทำงานในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้โดยลำพังหลายวัน ขณะที่อยู่ในพื้นที่ห่างไกลบ้าน แต่กลับได้รับการดูแลเป็นอย่างดีจากครอบครัวพุทธรักษ์ ชาวชุมชนตาชี อำเภอยะหา จังหวัดยะลา ทั้ง พ่อ แม่ และน้องชาย ที่คอยอำนวยความสะดวก ให้ความรักเสมือนลูกสาวคนหนึ่งของครอบครัว การลงใต้ในครั้งนั้น แม้จะเป็นช่วงที่สถานการณ์ค่อนข้างรุนแรง แต่มิตรไมตรีและความจริงใจของคนในพื้นที่ยังประทับใจมิรู้ลืม
- "เจ้าหมาขี้อ้อน" หลังกลับเข้ามาในสังเวียนการทำข่าวอีกครั้ง หาเวลาว่างส่วนตัวมักไม่ค่อยได้ แต่ถ้าว่างเว้นเมื่อไหร่ ก็ต้องรีบกลับบ้านที่หนองบัวลำภู หรือ แวะเวียนไปเยี่ยมน้องชายที่พิษณุโลกทันที กลับบ้านคราใด นอกจากความสุขที่ได้รับจากคนในครอบครัวแล้ว การต้อนรับของเจ้าตูบสี่ขา ที่วิ่งตรงเข้ามากระโดดกอด ล้อมหน้า ล้อมหลัง พร้อมส่งเสียงด้วยความรักและคิดถึงเจ้าของเพราะไม่ได้เจอะเจอกันนาน "ปุย/แป้ง/มอมแมม/ปังปอน/โดเรมอน/อ้วนน้อย และหมามิกซ์" จึงเป็นอีกหนึ่งความรู้สึกดีๆ ในชีวิตที่คิดถึงเมื่อไหร่ก็สุขใจทุกที
- "การทะเลาะ (บางครั้ง) สร้างความผูกพัน" เชื่อว่าหลายคนคงมีประสบการณ์ทั้งดีและแย่กับเรื่องของความรัก การทะเลาะเบาะแว้งของสองคนที่มาต่างที่ต่างทางกันจึงเป็นเรื่องธรรมดา แต่หากปะทะอารมณ์กันเมื่อไหร่ การมีสติ มีเหตุผลพร้อมที่จะให้อภัย และย้อนกลับไปนึกถึงความดีของกันและกันไว้ การทะเลาะก็จะไม่สร้างความโกรธเป็นเรื่องใหญ่ แต่ยังช่วยคลี่คลายปัญหาค้างคาใจ แถมยังผูกพันหัวใจรักของคนทั้งสองมากยิ่งขึ้น
Share this
-
จาจ้าบิ้งค์
- “งานบุญ” ไปงานทอดกฐินสามัคคีที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มาวันก่อน มีคุณยายทำหน้าที่เป็นสารถีคนเก่ง กับพี่สาวและคุณน้า (คนสวย) กับ เจ้าตัวแสบ 2 ตัว เป็นที่สนุกสนานและอิ่มบุญกันถ้วนหน้าเพราะงานนี้ ถือได้ว่าเป็นงานรวมญาติและคนรู้จักกันมากมายมหาศาล เป็นที่สนุกครึกครื้นของทุก ๆ คนในครอบครัวรวมถึงเจ้าตัวน้อยที่ตื่นตาตื่นใจกับวัดสวย ๆ หลายแห่งที่ต่างตระเวนไปด้วย
- “ไม่ลืม” น้องสาวอีกคนหนึ่งกลับมาเยี่ยมบ้าน หลังจากที่ทางโรงแรมได้คัดเลือกให้ไปเป็นเชฟประจำครัวไทยในต่างประเทศ กลับมาพร้อมของฝากมากมายทุกครั้ง ทั้งที่ใครจะรู้ว่าเด็กจากต่างจังหวัดคนหนึ่งที่ทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย เรียนกสน.นะ และต่อปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยเปิดแห่งหนึ่ง จะประสบความสำเร็จได้ขนาดนี้ ก็คงเพราะว่า ขยัน อดทน ไม่เกี่ยงงาน แล้วคุณล่ะ??
- “ได้โอกาส” หลังจากที่ผัดผ่อนขัดบ่อปลามาหลายอาทิตย์ได้โอกาสลงมือซัก แม้ว่าน้ำจะยังไม่ขุ่นขลั่ก แต่ตะไคร่ก็เกาะขอบบ่อหนาเตอะ เล่นเอาเหนื่อยอยู่เหมือนกันกว่าจะทำเสร็จได้ เพราะปลาแรดเผือกยักษ์ 2 ตัว มันหวงบ่อมันน่าดู
-
รถเมล์สายแปด
- ฟ้ามืดชื้นฝน บนรถเมล์สาย 8 จากลาดพร้าวมุ่งหน้าสะพานพุทธ ผมกับเธอมองหาป้ายรถเมล์ที่จะลงอย่างลังเล ป้ายไหนกันจะใกล้เยาวราชมากที่สุด, ระหว่างที่ตัดสินใจ ลุงที่นั่งเบาะข้างหลังก็สะกิดถามว่าตลาดคลองถมยังเปิดอยู่ไหม, คิดในใจว่า แหม ป่านนี้แล้วนะครับ เลยหันไปถามลุงว่าตั้งใจมาซื้ออะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า ลุงบอก "ไม่หรอก นั่งรถมาเดินเที่ยวกัน(กับป้า)" ได้ยินแล้วก็แนะนำไปพร้อมรอยยิ้มว่าลุงกับป้านั่งสุดสายไปเดินเล่นที่ตลาดสะพานพุทธก็แล้วกัน, ลงจากรถมาก็ได้แต่คิด... คำว่า "วัย" ไม่ได้มีผลอะไรกับคำว่า "หวาน" นะ ว่ามั้ย?, เจ๋งว่ะ! ลุง ฮ่าๆๆ
- โต๊ะตัวเล็กๆ หลังร้านริมถนนเยาวราช เธอ ผม และถ้วยเฉาก๊วย "มันอร่อยเพราะความวุ่นวายนี่รึเปล่า" ผมหันไปมองรอบๆ สงสัยจะจริงอย่างเธอว่า แต่ก็นะ คำว่ากินเจเท่านั้นหรือที่ดึงดูดคนมารวมกันได้มากขนาดนี้ มันมีอะไรมากกว่านั้นหรือเปล่า? โชค ชะตา ดิน ฟ้า อากาศ ทั้งการตัดสินใจกระโดดขึ้นรถเมล์สาย 8 กว่าจะมานั่งอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมาย, เฉาก๊วยธรรมดาๆ กินวันหลังหรือวันไหนๆ ก็คงไม่อร่อยอีกแล้วล่ะ ถ้าขาดอะไรหลายอย่างเหมือนในคืนนั้น
- ผมกับเบียร์กระป๋องพยุงกันปัดเป๋ข้ามสะพานพุทธ แหงนมองฟ้ากลางแม่น้ำ ฟ้าปิดไม่เห็นดาว เธอกลับไปพร้อมรถเมล์สาย 8 ที่วิ่งผ่านตลาดดอกไม้ปากคลอง คิดถึงลุงกับป้าขึ้นมา เดินดูของในตลาดนัดเสร็จ แกจะชวนกันไปเดินดูดอกไม้ต่อไหมหนอ แล้วลุงกับป้าจะชอบดอกไม้ไหม แกจะรู้สึกเหมือนผมบ้างหรือเปล่าว่าทั้งที่แม่ค้าตะโกนโหวกเหวกขนาดนั้น ยังเผลอคิดไปได้ว่าเดินอยู่ท่ามกลางสวนดอกไม้ ต่างหน่อยตรงอยากจะก้มลงเก็บบางดอกที่ถูกใจแต่เก็บไม่ได้ เพราะมีแม่ค้ายืนรอเสนอราคาอยู่นี่แหละ แหมๆ ไม่เห็นใจคนกระเป๋ากรอบเลยจริงๆ ฮ่าๆๆ
